Deliverance From Kant’s Problematic View On Existence In The Light Of Avicenna’s Philosophy

در تحقیق دیگری، مقادیر زیادی از اسید پالمیتولئیک و سایر اسیدهای چرب فعال زیستی در مورفوتیپ دوکی شکل P. tricornutum شناسایی گردید که حتی در غلظت ناچیز (میکرومول) فعالیت ضدباکتریایی بر روی باکتری های گرم­مثبت داشــــته و بلافاصــله پس از مجاورت با باکــتری ها، اثر کشنده خود نشـــــان می دهد (77). عصاره ی سلولی گونه های مختلف ریزجلبک های یوکاریوتی، اثرات مهارکننده ای بر روی هر دونوع باکتری های گرم مثبت و گرم منفی و نیز بر روی Mycobacterium tuberculosis نشان داده است (78-82). ریزجلبــکP.

البته این سخنان به­معنای نادیده گرفتن نقش مغز نیست، بلکه سخن بر سر این است که مغز نقش اصلی را برعهده ندارد و تنها ابزار و واسطه­ای برای فعالیت نفس است. ریزجلبک ها نه تنها در تغذیه انسان ها نقش مهمی دارند، بلکه منابع غذایی بسیار مناسبی برای صنایع آبزی پروری و تغذیه آبزیان پرورشی می باشند. تنها ناهید کجی محور بیشتری از اورانوس و برابر 177 درجه دارد.اما علت این کجی احتمالا برخورد جسمی به ابعاد زمین به این سیاره و در اوایل دوران زندگیاش بودهاست. مریخ، خدای جنگ در دوران باستان می تواند به طرز وحشیانه ای خشونت آمیز باشد.

این مواد به دلیل سرمای زیاد اورانوس منجمد شده و به صورت یخ در آمده اند. در حقیقت، هنگامی که فلامستید برای اولین بار آن را مشاهده کرد، آن را به عنوان 34 Tauri ثبت کرد و معتقد بود که یک ستاره در صورت فلکی ثور است. اگرچه که او که تصور می کرد اورانوس ستاره ای دریک صورت فلکی است. بیشتر از یک ماه بعد، در ژانویه ۱۶۱۳، او اشاره کرد که “ستاره” به نظر میرسد که نسبت به ستارههای دیگر نقل مکان کرده است.

چون هرسه نسبت به خط استوا به یک اندازه فاصله دارند. آنها باور دارند که یک اکتشاف چیزی بیش از یک مشاهده سطحی است و از سمت دیگر نباید با قوانین فیزیک و بدیهیات این علوم منافاتی داشته باشد. اما نکته جالب درباره این سیاره اینجاست که شیب محور اورانوس چنان تند است که همیشه یک قطبش به سمت خورشید است. اما دلیل مهم تر سرد بودن هسته این سیاره است. با مطالعه اورانوس در سال ۱۸۲۱، منجم فرانسوی Alexis Bouvard بر این باور بود که سیارهی دیگری، این سیارهی غول پیکر را میکشد و حرکت آن را تغییر میدهد.

برجیس (مشتری): این عکس در نوامبر 2003 / آبان 1382 توسط دوربین نصب شده بر روی فضاپیمای کاسینی ناسا و هنگام سفر آن به سوی سیاره کیوان تهیه شده است. کیوان (زحل): زمانیکه کاوشگر کاسینی پس از سفری طولانی و عبور از کنار برجیس بالاخره به کیوان رسید، مشخص شد که تحمل این همه سختی ارزشش را داشت. زحل دورترین سیاره از زمین است که توسط چشم غیر مسلح کشف شده و از دوران باستان شناخته شده است. بیشتر سیارات با چشم غیرمسلح قابل مشاهده هستند و در دوران باستان شناخته شده بودند.

بر خلاف زحل این حلقه ها از ذرات بسیار تاریکی تشکیل شده اند که اندازه آن ها از میکرومتر تا کسری از متر متفاوت است از این رو به اندازه زحل به وضوح قابل تشخیص نیستند. به غیر از سیاره زمین در منطومه شمسی اغلب با چشم غیر مسلح قابل دیدن هستند. ایده آنها این است که سفینه های کم هزینه را به تمام منظومه شمسی بفرستند تا نقشهای کامل از سیارک هایی که منابع آبی دارند به دست بیاورند. چنانچه از مریخ به دیموس نگاه کنیم این ماه بیشتر همانند به یک ستاره خواهد بود تا یک ماه. دانشمندان میتوانند جرم یک سیاره و ستاره را در صورتی که آن سیاره یک قمر داشته باشد، با کاربرد قوانین نیوتن بر مدار این قمر به دست آورند.

لکههای تیره سرتاسر سیاره حاصل برخوردهای شهابسنگی هستند و آن منطقه روشن سمت راست مرکز سیاره، رشته کوه عظیم Ovda Regio است. مکان در زمان و زمان در مکان پدید می آید، ذهن از زمین به آسمان و ماورای آن حرکت می کند و دوباره به سوی مرکز می گراید. در زمان گرفتن این عکسها، کاسینی در فاصله حدود یک میلیون و دویست هزار کیلومتری و زیر صفحه استوایی سیاره قرار داشت. اگر حداقل مقداری حیات آلی بتواند در سیارات وجود داشته باشد ، فقط در زیر عمق یخ محافظ و آب وجود دارد.

برای آشنایی بیشتر با سیاره اورانوس تاکنون فقط یک فضاپیما در تاریخ پروازهای فضایی به این سیاره نزدیک شده است. همه سیارات در منظومه شمسی با یک شیب مشابه خورشید در محور خود می چرخند. او تعدادی از اعضای بدن خود را در برخورد با یک Thresher عظیم که به آن لقب «Old Slappy» داده، از دست داده است. هزاران عکس از این سیاره مرموز و قمرهای آن گرفت و سپس به سمت هدف بعدی خود نپتون حرکت کرد.

رهیاب یک خودروی کوچک به نام سوجورنر (Sojourner) به معنای ساکن موقتی یا آدم سیار را نیز با خود به سطح مریخ برد. ستاره شناسان در عوض آن را در سال 2006 یک سیاره کوتوله قلمداد کردند، اگرچه برخی از ستاره شناسان دوست دارند سرس را یک سیاره دهم بدانند (این موضوع را با نیبیرو یا سیاره X اشتباه نگیرید). مشتري : جنس آن ازگاز است و بزرگترين سياره ي منظومه ي شمسي است. در سال 1846 اخترشناسان سياره هشتم را در محلي كه انتظار داشتند، پيدا كردند و آن را به نام موجود اساطیری يونان نپتون نام نهادند.نپتون از حيث اندازه وهم از نظر ويژگيهاي فيزيكي ديگر شبيه اورانوس است.

تیر تندروترین سیاره منظومه خورشیدی است که با سرعتی حدود 48 کیلومتر بر ثانیه، هر 88 روز یک بار خورشید را دور میزند.از این رو سیارهای گریزپاست که دیدنش آسان نیست و به همین دلیل است که شاید یونیان به آن لقب مرکوری یا «پیک خدایان» را داده بودند. مشتری نزدیکترین سیارهای بود که میتوانست پیشنیازهای این سفر را فراهم کند.اولیس ۱۶ ماه پس از جدا شدن از زمین به مشتری رسید و در ۸ فوریهی ۱۹۹۲ در نزدیکترین فاصله با این سیاره قرار گرفت. با این حال، این امر هرگز به نتیجه نرسید زیرا رسیدن کاسینی به اورانوس پس از عزیمت از زحل حدود بیست سال طول می کشید.

پس عینیت علمی در گرو پاره­ای شرایط اجتماعی و سیاسی است (همان، ص167-166). تکرار وقوع شرایط بحرانی آب و هوا منجر به خسارات زیادی می شود.تغییرات الگوهای بارش باعث افزایش سیلابها و خشکسالی در نواحی مختلف می شود.طوفانها و تندباد ها بیشتر و قدرتمند تر به وقوع خواهند پیوست. اگر شخصی در سطح مریخ باشد خواهد دید که فوبوس سه بار در یک روز طلوع و غروب میکند. اگر جرم تمام قمر های اورانوس را جمع کنیم، باز هم جرمی کمتر از نصف جرم تریتون، بزرگترین ماه نپتون خواهند داشت.

ناهید (زهره): تاریخ این عکس به سال 1996 / 1375 باز میگردد؛ زمانیکه کاوشگر ماژلان در مدار این سیاره قرار داشت. البته لازم نیست دانشمندان زیاد منتظر بمانند زیرا در طول دههی آینده، مجموعهای از مأموریتهای کوچک با هدف کشف فعالیتهای آتشفشانی در زهره آغاز خواهند شد. با این وجود این کار کمی سخت است زیرا آسمان شب باید بسیار تاریک باشد (بدون آلودگی نوری) و باید به طور دقیق محل قرارگیری اورانوس را مشخص کنید. بدیهی است که بهرام نمی تواند در آنجا مستقر شود، زیرا او پادشاه آیندة ایران است و محل استقرار او ایران خواهد بود.

اما گالیله هیچ وقت نپتون را به عنوان سیاره شناسایی نکرد و ظاهرا رصدها را پیگیری نکرد، بنابراین او نتوانست با این کشف معروف شود. اگرچه این کاوشگر که با نام نقشهبردار راداری ناهید نیز شناخته میشد از سال 1989 / 1368 در مدار قرار داشت؛ اما این عکس بهترین تصویری است که طی ماموریت طولانی آن از دومین سیاره منظومه شمسی تهیه شده است. مفهوم آن گسترش یافته تا دنیاهایی نه تنها در منظومه خورشیدی بلکه در صدها منظومه فراخورشیدی دیگر را نیز دربرگیرد. زمین تنها یک قمر دارد که آن را با نام ماه میشناسیم.

دیدگاهتان را بنویسید